یه روزی. یه جایی. یه کسی

یا حسین مظلوم

nasim77777 — Thu, 24 Dec 2009 08:29:18 GMT

اربابم

شفاعتم کنید....

اگر خدا این روزه درد را افطار کند برایم ....

nasim77777 — Sun, 20 Dec 2009 08:29:18 GMT

انگار قراره باز متولد شم
مثل پارسال یا حتی سال های قبل
انگار فرقی نکرده ام، هیچ فرقی
مثل همیشه شب یلدا رسید و من متولد شدم ....
و انگار فرقش همین بود که شب یلدا که رسید محرم شده بود و هوا غم داشت
و من هم همنوا با همه غم های محرم شده ام امسال ....
هیچ فرقی نکرده ام و تنها میدانم اگر دوباره متولد می شدم هیچ وقت عاشق نمیشدم!
حداقل عاشق آن چیزها که میدانستم هیچ گاه به من تعلق نخواهند داشت نمیشدم!
میدانم حواسم به دلم بیشتر بود،
که مثل امروز نخواهم تنگ بغلش کنم که کسی نشکند چینی نازک دلم را ....
کاش دوباره متولد شم،
دوباره و باز و این بار بی دل!
بی احساس!
هیچکدام از اینها هم که نمیشود،
حداقل بدون درد!
                            با خدا
                                           برای خدا....
میدانی باید فراموش کنم، همه این راست و دروغ ها، باید تمام کنم همه این بازی را ....
اصلاً مهم نیست که بردم یا باختم، باید تمام کنم!
                                                                       - باید پر باز کنم، پرواز کنم -

ته نوشت:
- شرط بستیم،
باید یادم تو را فراموش میشد، گذشت و دیدم یادت مرا فراموش شد....

- با اینا زندگیمو سر میکنم !

- من پر باز میکنم، پرواز میکنم، این بار از دامهای دنیا، تا بامهای دنیا....

- وبلاگ تولد را بخوانید!

خدایا فاصلت تا من، خودت گفتی که کوتاهه

nasim77777 — Mon, 07 Dec 2009 07:29:18 GMT

از اینجا که من ایستادم، چقدر تا آسمون راهه؟!

این روزها این نوا را زیاد گوش میکنم، شاید فرجی شد و آرامشی حاصل شد....

می روم جایز نیست، من رفته ام ....

nasim77777 — Thu, 26 Nov 2009 06:29:18 GMT

من باید می رفتم خیلی زودتر،
خیلی پیشتر،
مثل نسیم که ثابت نمی ماند و در گذر است
قبل از آنکه
جای (خدا) در دلم کم شود و
- جای تو زیاد -
قبل از آنکه همه خاطره ها دستکاری شوند،
قبل از آنکه یادمان برود آمده بودیم خداپرست شویم،
مهر او پرست شویم
ناز او خریدار شویم
قبل از آنکه مهر من بنشیند بر دلت....
که راست گفته اند هر چه از دل برآید بر دل نشیند
آری من باید میرفتم و یادم رفته بود که بروم
آری این خطای من بود و یادم رفته بود زودتر بروم
اما میروم
این روزها میروم
به همین زودی ....
باید بروم
باید بروم حتی از تو و دنیایت
مرا ببخش
اگر گاهی، جایی، توانستی مرا ببخش
میدانم نمیشود،
اما ببخش

ته نوشت آخر، با بهانه : تا مدتی .... نمیدانم کی و چگونه اما دستم به قلم نمیرود !

هر چی آرزوی خوبه مال تو

nasim77777 — Sun, 22 Nov 2009 11:44:18 GMT

گلم،
حالا که عشق پیله کرده
بگذار پروانه ات شوم

ته نوشت: آذر، گل نرگس، تو، من،
عاشق شدم باز ....

الا بذکر الله تطمئن القلوب ....

nasim77777 — Wed, 18 Nov 2009 10:14:18 GMT

نمیدانم به کدام ساز این شبها برقصم!
خوابم که نمیبرد،
اما تا صبح یک عالمه آدم زاده میشوند در ذهنم که مدام هم با هم دعوا دارند
یک عالمه آدم هم میمیرند
یک عالمه آدم عاشق میشوند
حتی یک عالمه آدم یک شبه ره صد ساله میروند
یا ره صد ساله رفته را یک شبه بر باد میدهند
اما در این هیاهوی آدمها،
تو می آیی،
میمانی،
گاهی هم خسته میشوی و میروی
من اما تا صبح سردرد قدیمی ام را تاب می آورم
یکه و دست تنها ....

پی نوشت: فرق است میان آنکه یارش در بر،
با آنکه دو چشم انتظارش بر در

بعداْ نوشت: وقتی تو می آیی، وقتی تو میخواهی، درد جایی برای ماندن ندارد....

من به همین تصویر قانعم!

nasim77777 — Mon, 16 Nov 2009 08:34:18 GMT

دلم میسوزد برای چشمهایم، همیشه ....
نه برای اینکه درد دارد زیاد
نه برای اینکه تار میبیند این روزها
نه برای اینکه حوالی چشمهایم مدام بارانی است این روزها
فقط برای اینکه قرار نیست حتی اگر آدم به آدم برسد،
یکبار هم شده هیچ کجای این دنیا تو را ببیند!

ته نوشت: مگه میشه تو دعایم کنی و خدا نگاهم نکند.
مگه میشه تو بخواهی و من خوب نباشم ....
تو که همه دنیای منی

تمام ناتمام من، با تو تمام میشود!

nasim77777 — Sat, 14 Nov 2009 11:34:18 GMT

وقتی میخواهی بنویسی
- زندگی -
نیم نگاهی به آخر خط داشته باش تا کج نروی!

پی نوشت : خدایا ....
لطفاً اگر آب دستتان است زمین بگذارید و یک لحظه،
تنها یک لحظه سفارشی نگاهی بر احوال من بیاندازید.
من کم آوردم.

کاش تو فقط یک روز، یک جا فقط برای من وقت داشتی ....

nasim77777 — Thu, 12 Nov 2009 06:29:18 GMT

میخواستم بنویسم....
از سردردهای بی امان،
از مادرم،
از کارهای بی سرو سامان این روزهایم،
از بغض ناتمام دل،
از نخواستن های تو،
از نبودن هایت،
نه .... انگار باز همه نوشته ها، همه شد از تو،
از بودنت،
از نبودنت،
از حضورت،
از سکوتت،
از ....
نه انگار نمیشود جور دیگری نوشت
هر چه بنویسم همه میرسد به چند حرف مختصر
- تو -
انگار آغاز و پایان نوشته باید با تو باشد.

ته نوشت:
ـ فاصله ام را تا خدا برداشتی .....
بگو فاصله میان من و تو چیست؟! من آن را برمیدارم .

- این روزها بیشتر از همیشه نیاز داشتم باشی، اما نبودی ..... حداقل برای من و حرفهایم نبودی
انگار باز حوصله ات جای دگر بند است که حوصله بی قراری هایم را نداری .

زلف تو درهم شکست، توبه و پیمان من

nasim77777 — Sun, 08 Nov 2009 11:29:18 GMT

اینجا دیگر کجای این دنیاست؟!
که ماه را ....
ستاره را ....
درسته گذاشته اند وسط میز ناهارخوری
و دور تا دورش جلسه رسیدگی به دردهای مرا گذاشته اند
اینها هم که دور میز نشسته اند
همه اشان آرزوی خواب و رویا در سر میپرورانند
میبینی ؟!
یکیشان تو،
یکیشان من،
یکی هم پینوکیو
سه تایی مدام به هم دروغ میگوییم....
دروغ میگوییم که همه چیز خوب است
من دروغ میگویم از دردهایم که خوب شدم
تو دروغ میگویی از دردهایی که نداری
اما تو که غریبه نیستی
پیش خودمان بماند، دروغ چرا ؟!
هیچ چیز خوب نیست
دست کم ماه که دیگر سر جایش نیست !
حتی اگر در دستهای من و تو باشد، که نیست،
باز هم سر جایش نیست !

ته نوشت:
- سردرد که می آید، قرصهایم را زیر و رو میکنم، باز تو را نمی یابم
- تو که تنها مرهم برای دردهای منی -

- حرفی بزن، کاری بکن....
تو با این بی تفاوتی ات همه مرا به ویرانی میکشانی