یه روزی. یه جایی. یه کسی
هوا خواه توام جانا و میدانم که میدانی، که هم نادیده می بینی و هم ننوشته می خوانی
کاش بیاموزیم بندگی با اخلاص کامل را ... کاش بیاموزیم بندگی فقط و فقط برای او را ... خدایا کمک کن که عاشقانه بندگیت را کنم .... خدایم خود را تقدیم تو میدارم .... با من کن و از من ساز هر چه خود اراده کنی ... از اسارت نفس رهایم کن تا انجام اراده ات را بهتر توانم .... کمکم کن نمونه ........... جوابم توی گلوم ... عصر من داننده اسرار نیست یوسف من مال این بازار نیست راه سوم و میخواهم انتنخاب کنم ... قبل از اینکه چیزی رو ببینم می خواهم بپرم... می خواهم آروم باشم ... میخواهم به آرامش برسم...میتونم ... میدونم... و این دو هر دو ... و دریغ که راه سومی هم نیست... دیگه طاقت دوریت و ندارم ... دیگه نمیتونم... میدونم که خنده داره ... واسه تو گریه دردم... میگذری از من و میری اما باز من برمیگردم... دارم از دوریت میمیرم ... تا کناره من نسوزی ... تو که تنها نمیمونی منه تنها را دعا کن ... حرفهای ما هنوز نا تمام است ... تا نگاه میکنی وقت رفتن است ! باز هم همان حکایت همیشگی ! پیش از آنکه باخبر شوی لحظه عزیمت تو ناگزیر میشود . و این دریغ و حسرت همیشگی . چقدر زود دیر میشود گاهی ... به من بیاموز رفتن و گذشتن و ندیدن را ... بیاموز فراموش کردن را ... بیاموز اجرای حکم را ... بیاموز ............................ قصه جدایی ما آدما قصه دوری ماست از خودمون ریشه هم هرگز اسیر باد نیست ...زندگی چون پیچکیست . انتهایش میرسد پیش خدا... در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد کس جای در این خانه ی ویرانه ندارد دل را به کف هر که دهم باز پس آرد کس تاب نگهداری دیوانه ندارد در بزم جهان جز دل حسرت کش ما نیست آن شمع که می سوزد و پروانه ندارد در انجمن عقل فروشان ننهم پای دیوانه سر صحبت فرزانه ندارد تا چند کنی قصه ی اسکندر و دارا ده روزه ی عمر این همه افسانه ندارد به تو گفتم باورم کن میون این همه دیوار . تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدانگهدار وقتی تو یه فضای معنوی فوق العاده اشک چشمت با اشک آسمون یکی میشه و تو سعی میکنی به یه صدا فکر کنی ... فقط و فقط یه صدا ! ساعتها این اتفاق ادامه داره می خوای بگی همه چیزخوبه ... می خوای بگی اینم خوبه .... اما نمیشه.نه تو آروم میگیری و نه آسمون . این انتظار لعنتی هم که دست از سرت برنمیداره. بگذر از خویش اگر عاشق و دلباخته ای که میان تو و او جز تو کسی حائل نیست
بگذار خیال کنم هنوز یه لحظه از نیازتم اگه تمومه قصه ها هنوز ترانه سازتم
بگذار خیال کنم هنوز پر از تب و تاب منی روزا به فکر دیدنم شبا پر از خواب منی
بگذار خیال کنم تو دلتنگیات غروب که میشه یاده من میفتی
بگذار خیال کنم منم اون که دلت تنگه براش اونی که وقتی تنهایی پر میشی از خاطره هاش
اونکه هنوز دوسش داری اون که هنوز همنفسه
بگذار خیال کنم منم اونی که بودنش بسه
دوباره فال حافظ و دوباره توی فالمی بگذار خیال کنم بگذار اگر چه بی خیالمی ...
بعضی روزا فکر میکنم بار گناهم ... کاری کرده با من که پیش تو روسیاهم
از خجالت بسته نگاهم ... درونم میسوزه از سوز شفاعت
یاده گرفتاریم میفتم ...
یاده اون لحظه ای که میبرنم . به یاده غسل و کفنم . یاد فشاره قبر و فریاد زدنم . یاد عذاب و بدنم ...
یاد اون لحظه ای که دو تا ملک سوال کنند.... که بگو خدات کیه ؟ قبلت کجاست؟
یاد ساکت شدنم .....
راه بهتری جلوی پام گذاشتن...
دلم برای خدام تنگ شده جماعت...
تو این دنیا که بی وفایی رسمه رفیق با وفا پیدا کنی تو
عمراً تمام دنیا را بگردی مثل من عاشقی پیدا کنی تو
نرو افسانه من ناتمومه بدون اگه بری کارم تمومه
بهت گفتم بیا دنیای من باش کنارت حتی مردن آرزومه
شنیدم تو دلت انگار میگفتی که عاشقی کجاست؟ وفا کدومه ؟
میخوام به سردی شبهام بخندم میخوام به پوچی فردام بخندم
وقتی میبینمت با دیگرونی تو اوج گریه هام میخوام بخندم
می خوام داد بزنم تنهای تنهام می خوام وقتی میگم تنهام بخندم
منم تو شهر غم زندونی تو غم و غصه دل ارزونی تو
نگو دوست دارم به یه غریبه میشه اون مثل من زندونی تو
رسیده اون شبی که تو میخواستی...
یک انسان یا باید بماند یا برود !
اکنون برایم از معنی تهی شده است
در دام مانده باشد صياد رفته باشد
آه از دمي که تنها، با داغ او چو لاله
در خون نشسته باشم چون باد رفته باشد
امشب صداي تيشه از بيستون نيامد
شايد به خواب شيرين، فرهاد رفته باشد
خونش به تيغ حسرت يا رب حلال بادا
صيدي که از کمندت آزاد رفته باشد
از آه دردناکي سازم خبر دلت را
وقتي که کوه صبرم بر باد رفته باشد
رحم است بر اسيري کز گرد دام زلفت؟
با صد اميدواري ناشاد رفته باشد
شادم که از رقيبان دامن کشان گذشتي
گو مشت خاک ما هم، بر باد رفته باشد
پرشور از "حزين" است امروزکوه و صحرا
مجنون گذشته باشد فرهاد رفته باشد
حالا پرم از زخمه زدن به سازی که هر کس نامی بر آن مینهد...
| Design By : Night Skin |
نمیدانم! شاید زود
و خدا ... معبود ازلی و ابدی است که همیشه در قالب یک حس به فریادمون میرسه، مهم اینه که اون حس و باور کنیم، مهم اینه که یقین پیدا کنیم اون حس درون خودمونه.
ما خود خوده خدائیم و خود نمیدانیم!
به مفهوم واقعی کلمه خدا فکر کن !
خدا یعنی به خود آی
خدا درون توست بنده....
به پاس حرمت قلم و اندیشه در صورت استفاده از مطالب منبع را ذکر فرمائید
