باید فرار کنم انگار، از خودم و خودم و خودم تا شاید جایی دیگر تو را بیابم ! 
جایی که من نباشم حتماً تو هستی !
این روزها به هر جا گذر میکنی یک قدم پشت سرت هستم .... اما لب فرو میبندم که مبادا....
بگذریم، این قصه هر روزه است .
اگر بدانی این روزها چقدر پیشرفتم چشمگیر شده ! دیگر خودم را هم گول میزنم .
میگویم هست! دوستم دارد! می آید! دعایم میکند! و تنهایم نمیگذارد!
اما نازنینم اینها را که میگویم فکر نکنی حالم خیلی خراب است، نه !
آنقدرها که میگویند هم بد نیستم !
تنها درد، دست از سرم بر نمیدارد و یاد تو !
گاهی یاد تو مسکن این درد میشود،و گاهی امان از این دل میبرد!
دلتنگم و دلم مدام بهانه ات را میگیرد....

ته نوشت: شاید چند روزی بروم! باید دنبالت بگردم، هر جا که شد!